George Overmeire's blog

Miss Hanekam

Who is ms. Hanekam? Het is de Nederlandse Miss Hannigan uit "Annie". Eigenlijk heet ze mevrouw Hogeveen in de Rabarber-vertaling, maar ik vind ms. Hanekam beter. Roosmarijn mocht de rol spelen in de jaarlijkse Rabarber-presentatie en wat zal ik zeggen: ze speelde de rol alsof ze iedere dag zo bitchy uit de hoek komt. Gelukkig kennen we haar beter; het was echt goed en geloofwaardig gespeeld.

Goed nieuws.

Ja, goed nieuws, want het gaat goed met het verder uitbouwen van deze website. Vandaag mijn logo ge-upload, de header verfijnd en tussen de bedrijven door wat content toegevoegd.

Een eerste Druppal

Eindelijk heb ik mijn homepage vervangen door een andere Look. Werd tijd, om van de ouderwetse, op tabellen gebaseerde statische html pagina af te gaan, die voor de curiositeit - ik documenteer en archiveer nu eenmaal graag - hier nog te bezichtigen is.
Het is een Content Management System, Drupal en daarmee mijn vierde CMS in gebruik - naast Wordpress, TikiWiki en MOODLE. Eerder experimenteerde ik al met Geeklog, kon niet wat ik wilde, Joomla, niet mooi genoeg, en XOOPS - kreeg ik niet aan de praat :-(

Rick van der Linden 1946-2006.

Zondag 22 januari overleed Rick van der Linden.

In mijn jeugd was Rick van der Linden mijn grote voorbeeld, mijn held. Terwijl mijn klasgenoten op het VWO luisterden naar popacts als "Slade", "Sweet", "Mud", Alice Cooper, Gary Glitter en David Bowie, was ik fan van Ekseption en natuurlijk vooral van Rick. Hoe meer noten per minuut Rick op zijn toetsen maakte, hoe beter ik het vond. Via Rick leerde ik Bach's 2e Partita en het Italiaans Concert kennen, Mozart's Turkse mars en Rachmaninoff's Prelude in cis klein; stukken die ik als jongen - ik geef het ongaarne toe - vaak playbackte op het elektronische orgeltje dat wij thuis hadden, mij voorstellend dat ik ook ooit zo'n beroemde ster zou worden. Nu ik al die stukken inmiddels zelf kan spelen, heb ik eigenlijk meer waardering gekregen voor de "eigen" stukken van Ekseption, die ik, nu al het Ekseption-werk op CD is uitgebracht, in de week na Rick's dood in een privé-rouwverwerkingsproces weer ben gaan luisteren. De klassieken, het handelsmerk van Ekseption, hoor of speel ik liever in de originele versies.

Nog wat herinneringen aan Rick "Live".

Het Concertgebouworkest schreef in die tijd een soort prijsvraag uit voor scholieren. Ik weet niet meer waar het om ging, maar je moest in ieder geval invullen wie je favoriete componist was. Ik vulde "Rick van de Linden" in; Bach c.s. waren immers toch allang dood? Daar zullen ze bij het Concertgebouworkest wel aardig om geglimlacht hebben. Toen Rick uit Ekseption werd gezet, richtte hij de groep "Trace" op, met Pierrre van der Linden en Jaap van Eijck. Bij de kledingzaak "Foxy Fashion" in Den Haag gaf Ad Visser vrijkaarten weg voor een promotieconcert in het Circustheater. Ik zie Rick nog zijn stapel orgels over het podium sjouwen, terwijl hij "Progression" speelde, een nummer dat de gangbare popstandaard van die tijd verre overtrof. Die eerste LP ("Trace" genaamd) was sensationeel, maar daarna werd het snel minder.

Zeer tegen de zin van mijn ouders ging ik een keer niet mee op scoutingweekend omdat die bewuste zaterdagavond Rick met Trace op TV zou komen; de videorecorder had zijn intrede in de maatschappij nog niet gedaan, dus wat kon ik anders? Die zaterdagavond was de TV voor mij. Terwijl Rick tijdens het nummer "Gagliarde" - gebaseerd op het derde deel uit Bach's Italiaans Concert - zijn toetsen energiek te lijf ging en daarbij zijn weelderige haren woest heen en weer liet wapperen zei mijn moeder: "die wordt niet oud".
Ze heeft helaas gelijk gekregen.

Syndicate content