Reculer pour mieux sauter: Dante lezen

Dante's "Goddelijke komedie" stond me al jaren stil verwijtend vanuit mijn boekenkast aan te kijken. "Lees mij nou toch eens", vroeg de rug.
Tijdens mijn studie - alweer meer dan 30 jaar geleden - kwam ik door het lezen van Helene Nolthenius' "Duecento" in aanraking met het boek. Ik kocht de driedelige Penguin-editie, verzorgd door Dorothy Sayers, met uitgebreide aantekeningen. Ik kocht in die tijd wel meer; met enig schuldgevoel naar de hedendaagse jeugd in het algemeen en mijn eigen kinderen in het bijzonder realiseer ik mij dat er indertijd een fantastisch studiebeurs-systeem was, dat mij in staat stelde gewoon alles te kopen wat ik nodig had en zoveel te studeren als ik wilde.
Aangezien het er ondanks mijn mooie editie maar niet van kwam, kocht ik tien jaar later tweedehands de Nederlandse vertaling van het werk, iets minder uitgebreid geannoteerd, maar dat maakte de drempel wat minder hoog. :-)
Dertien jaar geleden (om precies te zijn 24 juli 1997 - je LifeLogt of niet) vond ik tijdens een vakantie naar de Hebriden op het eiland Rum aan de noordwestkant van het eiland op het strand aan de Sound of Canna een oude verlaten hut, waar boven de ingang een of andere grapjurk de spreuk: "Abandon hope, all ye who enter here…" geschreven had.

Ik herkende het citaat als komend uit Dante's Hel, het moment waarop Vergilius en onze dichter de hel binnengaan, uit de televisiebewerking door Peter Greenaway, die ik inmiddels had gezien.

Vier jaar geleden in Florence bij het geboortehuis van Dante gestaan.

Het ging nu toch wel jeuken.
Dit jaar op 18 augustus, na mijn vakantie, ben ik er zomaar aan begonnen. Na een aanloop van dertig jaar! Er was volgens mij geen enkele directe aanleiding; ik kwam net terug van Sicilië. Maar, inmiddels halverwege Stephenson's uiterst compact geschreven "Quicksilver", heb ik het boek zomaar uit mijn kast gepakt en ben er gewoon in gaan lezen - Stephenson wacht maar even. Dat heb ik met zijn Cryptonomicon ook meer dan eens gedaan.
Ik lees de Nederlandse uitgave, met de Penguin-editie van Dorothy Sayers ernaast voor de aantekeningen - iedere dag een cantootje of twee, drie soms. Er gaat een wereld voor me open. En, qua synchroniciteit: loop gisteren modern antiquariaat Nayler&Co aan de Haagse Denneweg binnen en zie zomaar "Dante, the poet, the political thinker, the man" van Barbara Reynolds (Reynolds voltooide na de dood van Dorothy Sayers het derde deel van de Penguin uitgave). Voor nog geen tientje, dus gekocht. Prachtige aanvulling bij mijn leeswerk. Met overigens een nieuwe Michel Onfray (de filosoof van het Hedonisme, mijn favoriete filosoof, waarvan ik bijna alles gelezen heb): "Christelijke hedonisten".

Achterin een lijst met filosofen door de eeuwen heen die onder het hedonistisch gesternte vallen en hun meer idealistische tegenhanger. Dante valt bij Onfray in de laatste categorie; ik denk dat Onfray niet erg van Dante houdt - te moralistisch. Nou ja, dat is dan zijn mening, ik ben het natuurlijk niet altijd met hem eens. Dat wil zeggen: hij heeft waarschijnlijk wel gelijk, maar ik trek me er niks van aan.
Noem mij saai, maar hedonisme is voor mij: tijd hebben om een goed boek te lezen. En na dertig jaar wachten is mijn leeshonger groot genoeg en de Dante-maaltijd klaar om te worden opgediend.